کزور و کزور کئور

کزور و کزور کئور.

کزور سرباز یک نامی ایں ملکے بارین اے ملک نام چوں کزور ایر کنگ بوتگ؟

کزور چو که مئی پیریناں کسو کت کزور نام اژ اے جاگه کزور بیتگ که چه اے دیما و آ دیما کوه اِنت قبله سرباز رو درآتک ایر افشان اِنت نمبیگاں مورتان اِنت گوریچاں آشار اِنت کزور همے میانجی اِنت ادا یک کوهے که چه اے دگه کوهاں برزتر اِنت کوهانی زور اِش گوشتگ کم کما بدل بیتگ کزور بیتگ همے خبر ما چه وتی پیشی مردمان اِشکتگ هنچوش اِنت هم کوهانی زور کزورا بدل بیتگ.

گیشتر دشمن دار و چہ دولت چیر بیتگین مردم پہ ھمے کوہ و ماتبندا شنگ انت و کوھانی کر و گوران و کوھانی تہا باز کسانین میتگ بیتگ و دشمن دار اش پنھاہ داتگ و ھمراہ داری اش کتگ و راہ و شرین و الکاپین چیر بیگی کوہ شؤن داتگ انت.
کہ دولت آیان درگپت نہ کنت تکہ یک بلدے ھمے ملک قومے مردم ھمراہ مہ بیت.

او دولت سک باز ترس ایت پہ اے کوھان مردمانی رندے روگ کہ باز اش جتگ و جن ات دولتیان.
ھنچوشین کوہ و جاگاہ انت کہ دولت پہ بالی غراب ھیلی کوپتر ھوں بلوچان جتے نہ کنت جھل آتک نہ کنت و نشانہ اش کت نہ کنت تک توشگ اش خلاص مہ بیت و وتا وت ظاھر مہ کن انت.

کزوری آپ و ھوا باز وش و سرد انت و گوں افغانستان قندھارے سیادی کنت،
باز وش انت بلے چو قندھارے پیما نہ ھنت و بتل ھوں پر بندگ بیتگ.

دلکش کزور قندھارے نہ بیت.
سواری پہ کوہ و تلارے نہ بیت.


گرماگے لیپ اگر یک درچکی ساھگے بنیند ئیے یا بوپس ئیے
واب کپۓ.

چی وھدی اگر تک دولتی منیند جاہ نہ ھنت.
وتئ اندازہ کسانین دکتر وانگی جاگاھی ھست انت تک دوازدہ جماعت و یک مزنین اسلامی وانگی مدرسہ ھست کہ شپ و روچ ھمودا انت پہ نام دارالعلوم.
تلفون و مشینی آپ و نلی ھوں ھست انت.

امب و موزے نہ بیت کہ سردین جاگاھے و دگہ دراھین نبیگ بیت
و اے جاگاہ ناء یا خرما دراھین بلوچستانء چہ بی مٹ انت و بتل ھوں پر بندگ بوتگ پہ کزوری نایان.

نای کزور مہ چار بزور.

سھبے گوات کزور کئوری سارتوکین کشی.
وابے دہ سالی زندگ چپسی.

ھنگوری ترنجان دل منی کشی.
سیب و نارنج و لیمبوان تروپشی
.
ھنجر و خالگ و ھناران تی وشی.
گرد بنین کوگ و مضاتیگان بشی.

کاغدے لکھاں پہ کزور کئورا نقشی.
شالا پیداگین جرند منی شخصی

گوں من وش گوشتگ دوشی ماہ پریا.

گوں من وش گوشتگ دوشی ماہ پریا.
منی دل برتگ ماھین دلبریا.

گلندام ؤ طلاھین گلپریا.
گلے صوت چو عجیب انت دونلیا.

تپوکے جنت گلے دیم ھر گھڑیا.
تنکین لونث ؤ دنتان پہ ردیا.

دوئین ما نشتگ انت دو پہ دوئیا.
دلے رازوں اؤں وتئ گوشت پہ گلیا.

من ئیے دلگوش کتگ پہ حلوتیا.
غمے زنگ ریتکگ انت دل پہ دلیا.

سرے ھوشی منی برت شاہ پریا.
نہ دیتگ من چوشین گل پہ دلیا

جگر سیستگ ؤ دلبند چہ کھڑیا.
نہ بیت راضیگ گلی گون من پرچیا.

جوانی روت چو بادء سرسریا.
مکن ناز پر دو روچی زندگیا.

تکبر ھست ترا پہ مہتریا.
کپۓ روچۓ زرے جہلانکتریا..

مہ گوش کسء نہ کنت تئ بندگیا.
میار ئیگ تو وتے شرمندگیا.

اگر عبدالوھاب نشتگ پہ غمزدیا.
کسے معلوم نہ ھنت چہ آئ بزگیا.

شیر ئیک ؤ گرکے کسہ

یک روچے شیر ؤ گرک ؤ روباہ شوت انت پہ شکارء.

گہوڑا اشان شکار کت یک کرگوشکے شیرا گوشت روباہء کہ تو بڈی بکن کرگوشک جونء.

پدا شکار اش کت یک آھوگے شیرا گرکے بڈئی دات ؤ روان بیت انت پہ دگہ شکارے کنگء.

جاگاھے رسئت انت دیت اش یک گورہ خرے جت ؤ شکار اش کت.

نۓ شیرا پہ گرکء گوشت کہ بھر اش بکن
گرکء بیچارگ سادہ یۓ ات ؤ نزانتی کہ شیر مارے ندات گوں ؤ بھری کت انت.

گوشتی گورہ خر تئ شیر ئیگ انت کہ تو مسترئے ؤ آھوگ من ئیگ انت ؤ کرگوشک روباہ ئیگ انت کہ کستر انت.

شیرا دئور کت ؤ گرکے دوئین چمی کشئت انت.
شیرا پہ روباہ ئے گوشت کہ تو اش بھر بکن، روباہ چالاک ؤ زانتکار ات ؤ دیتی کہ گرکے چم شیرا کشئت انت.

پمشی خاطرء دگہ پیمی بھری کت انت
گوشتی واجہ شیر تو جنگل سردارے ؤ بھر کنگ صاف ظاھر انت ؤ وت بھر انت شیرا گوشت چطور بھر انت.

گوشتی بلے کرگوشک تئ رگبند انت ؤ گورہ خر تئ ناھارئیگ انت ؤ آھوگ تئ شپے شام انت.

شیرا چک ترینت ؤ روباھی چارئت روباہء ترسئت کہ بلکہ من وش بھر نہ کتگ انت.

شیرا گوشت پہ روباہ تو اے بھر کنگ چہ کجا یاد گپتگ
روباہء گوشت کہ من چہ گرکے چمان واجہ یاد گپتگان

ھرچ درد و نادراھی یی خدایء جوڈ کرتگ بئید موت

بونگپ: ھرچ درد و نادراہ درمان خدایء جوڈ کرتگ بئید موتء.

فرس و روم دئورا کہ مسترین زوراکین ملک بوتگ انت ماں آسیای میانجی دنیایء شاہ زانت و مسترین درمان و دارگی حکیم یکے بوتگ .

لقمان حکیم:

یک مردے نادراہ بوت کہ دراھین حکیم و دکتران پہ آئی درمان و دارگ کنعگء دعر منت انت و نادراہ بے امید بیت چرآئیان.

گوڑا مردا گؤشت منا لقمان حکیمی کرا بہ بر ات.

وھدے کہ آئ چوک و مردمان آئیا لقمان حکیمی گورا برت آئ ھنچو کہ ظاھر بیت و لقمان حکیم ی چم پرآئ کپت گؤشتی تئ علاج منی پانگء نیست ایں.

گوڑا اے مردا فکر کرت کہ منی علاج وھدے لقمان حکیمی کرا نیست گوڑا ھچ جاگہ نیست.
نادراہ چہ وتی زندا بے امید بوت.

نادراہء فکر کرت نے کہ منی علاج نیست گوڑا چرے نادراھیں زندا موت گہتر ایں و پرچے وتی مردمان دل سیاہ بہ کناں کہ ھر وھد منا بڑ و سڈے کن انت پہ درون و بیرونے و پہ ھموک چیزا اے وا بے زارین زندگی یے.


نادراہا گؤشت منا پدا لوگء مہ برات منا گورستانء برات مردمان ی حیران بوت انت کہ اے و زندگ ایں ما چون اشیا گورستانء ببرین.

بلے چہ آئ امرا ناچار بیت و نادراہ اش ماں گورستانء برت نادراھا گؤشت منا ھمدا ایر کن ات و شما برو ات رندا پدا بیای ات مردمان ھمودا ایر کرت و شوت انت مردمان دل نبوت بلے چہ آئ دستورا ناچار اتنت.

گوڑا ھنجو کہ مردمان ایر کرت و شوت انت یک جمبرے مان بست مردا فکر کت کہ نے پدل مرتگان نے منا ھئور وتے کوش ایت.

ھئورا گوارگ شروع کرت ھئور ماں رچعگایت ھمآی نزیکء چہ یک غلی گورے یک دستے ظاھر بوت کہ تاسے برزادی داشتگ ات ھنچوش کہ وھدے ھئورگواریت مردم ھیران ماں ھئورے چیرے داریت تان ھما ھیران چہ ھئور آپء پر بہ بیت.

اچانک دیستی کہ یک سیاہ مارے دیم پہ ھمے نادراھا پیداگ انت نادراھا ماں دلء گمان کرت کہ ھئورا وا منا نہ کوشت بلے نے العما منا سیہمار وارت کوشیت.
.
نادراہ سیہمارا چارعگایت بلے نادراہا چہ وتی جاھا سریت نکرت و سیہمار آتک ھما تاس توکء شانت و شوت.
نادرہا چاریت کہ نئے منا ھئورا کوشت و نئے سیہمارا ڈنگ جت کہ بہ مریت.
نادراہا ھنچو نہ لوٹیت کہ زندگ بہ بیت فکری کرت کہ من ھمے سیہمار زھران وران زوت مران.

نادراہا وھدے کہ چہ ھما تاس ھئوری آپان کہ سیمارا ھوں ماں ھما تاس تہا وتی زھر ریتکگ اتنت یک گولمبے وارتی کہ سک تہل انتنت.

صبری کرت تاں دپے تہلی خلاص بیت پدا دگہ تینگے گران بلے کمے وھدا چہ پد نادراہ کمے بھتر بوت کہ چہ وتی جاگہا سریتی کرت نادراہ گلایش ات کہ انگور و آنگور بہ سریت پدا کمے گہتر بوت کہ پاد آتک و نشت کمے چہ رند دگہ بہتر بوت و پاد آتک و اوشتات.

ھما مردمان کہ ماں غورستانء ایر کتگ ات پدا آتک و رسیت اتنت کہ مۓ نادراہ چطور بوت بارئین مورت یا زندگ یا زندگیں وھدے کہ دیست اش وے مۓ نادراہ دراہ انت اوشتاتگ پہ پادان وت.

گوڑا نادراہا گؤشت منا پدا لقمان حکیمی کرا ببریت کہ لقمان حکیم گؤشتگ تی درمان منی گورا نیست.

مردمان ھمودا برت.

مردمان لقمان حکیمی گورا بورت مردا گوں لقمان حکیم گؤشت کہ چطور تو گؤشت تی علاج نیست.

لقمان حکیم گؤشت تو ھئوری آپ و ماری شانوک وارتگ و کہ اے ھر دوکئین درمان منی پانگء نہ بوتگ انت من پمشکا گؤشتگ کہ تی علاج منی کرا نیست.

کتابی قصہ پہ بلوچی:
جارکش و قلم کار آسکای بلوچ

منی جستء نہ کنت کسے مروچان

منی جستء نہ کنت کسے مروچان.
غمان سوتکگ بدن مۓ وشین روچان.

اے امروز کٹئگ وفادار ایں دوستان.
وت برات ؤ کس ؤ سیادان شموشان.

پہ گیندا ظاھری لاغر ؤ مروکان.
چو سیدا کوہ سری انگہ تچوکان.

منء دل گیر کتگ شؤم ایں کروچان.
من ندران پر وتی قومء بلوچان.

خیال ؤ گوستگ ایں فکرانے سوچان.
پرچا چو لوھیگی لھڑان جوشان.

پر زندا یک دگہ بانورے چوشان.
شراب ؤ شادھی شیران بنوشان.

لکیران قسمت ؤ بخت ائیگ کشان.
قباح ؤ واجہی کوٹان پوشان.

چو فیل ؤ گریشگی شیران خروشان.
کلات ؤ ماڑیان برزینے فروشان.

مدام جنگاں گوں مآ دینگ ایں کروسان.
پمشکء نشتگاں ماتبندی سروشان.

گوش ایت عبدالوھاب من بی سار ؤ ھوشان.
کدی باندات بہ بیت گلزمینء ببوسان.

بیا قاصد منی دوست ھمبلانی

بیا قاصد منی دوست ھمبلانی.
بدیے دیمء بلوچستانء شلانی.

بجن صوتۓ کپوت ؤ بلبلانی.
یک وشین کسہ ؤ گالے زبانی.

ببر مارا چو بادا سر سرانی.
ماں دیوانء میۓ بیل ؤ یلانی.

بلوچستانے زئیدء کہچرانی.
ھمودا نشتگ انت مۓ مکرانی.

پدر مئک انت گوں بچان مہترانی.
پیر انت پئت ضرور دستء گرانی.

جنئکان نازگل ایں مات مھربانی.
عھدان نشتگ انت جودان غمانی.

ماہ رنگ ایں گلان لوگ بانوکانی.
سریگ زیبدار کتگ تاسین سرانی.

لنکوک نازرک ایں دست حنیانی.
درئنز انت عنطران مسک ؤ مہلبانی.

سرا کن چادرا ماہ گونگانی.
بکن وصفا بلوچی مۓ گلانی.

تعریفے دلی وشین گوشانی.
نقشین پشک ؤ پندول پیت نالوکانی.

نگیندان درورء دوچء بلوچانی.
رزئینتگ شال کریشیء گشانی.

منء دوستے وتئ گل ھمسرانی.
کپوتئ قندگ ؤ گپ نیم شپانی.

کشء بانے مدام نشتگ فلانی.
گودا دوچی سرے زانء ندرانی.

زر ایت ھمیشہ عبدالوھاب آسکانی.
پر دیوانء امیری چلیم ؤ تمباکانی.

کسان ؤ خردلے عشقء نزانے

کسان ؤ خردلے عشقء نزانے.
دل اؤں داتگ ترا قدرے بزانے.

شپی نیند ؤ نیازان بی خیالے.
پمشکء چارگء مۓ بی اھتارے.

مروچان گیندکان مئیگء غرورے.
مۓ جرندے سرور ؤ زندے نورے.

میار چی انت منی دوست دل گرانے.
پر گوز راہان چہ دورء مارے چارے.

گوشۓ عشقے غمانی زیر بارے.
ضرور زانان کہ طبیب امیدوارے.

عبدالوھاب مکن زندء بہروسہ گر پہ سارے.
مگوش باندء مروچی تو سوارے.

بیا کہ بیایاتے مرغ وقاب بالی

بیا کہ بیایاتے مرغ وقاب بالی.
پر تو بلوچستانے نشتگ ؤ نالی.

دئریگ ما چار ایں راہا تئ پارئ.
سرجما حالان مکران بیارئ.

مرد کمر پٹ ؤ خنجر سوھانی.
آھوگ رم دار ات برزین کوھانی.

دھر ؤ باریگ ات چارین فصلانی.
شنزگان وشین ھور بھارانی.

نمبیگ ؤ گوریچ گوات ؤ ساچانی.
گرد بنین مضاتیگ نایان پاتانی.

گندم ؤ برنج ؤ کارگر جوھانی.
مشت انت ورنایان پر دل ؤ جانی.

مادران چنڈ اینت گوانزگ بچانی.
کرگزان دیوان ات نقشین دوچانی.

دیزے نام چیہال ات شیرین زالانی.
شکلین وآن فرش ات شیر شکارانی.

گل پریان گون حزم ؤ جودانی.
مجلس ؤ دیوان ات سروکانی.

سیر ؤ اعروس ات میر بلوچانی.
چاپ ؤ نازینک ات ٹیہ ؤ ٹینگانی.

عزت ؤ آبرو دراھین راجانی.
یک دل ؤ جان ات برات ؤ سیادانی.

گوشتگ ات چندے عبدالوھاب آسکانی.
یاد مکن پیشی وشین روچانی.

جی منی بیل ؤ ھمبلان سار ؤ ھوش کن ات

جی منی بیل ؤ ھمبلان سار ؤ ھوش کن ات.
میر بلوچانی کسوان چہ من گوش کن ات.

آپان چہ بلوچیستان ساھگء سارتین نوش کن ات.
باغین سربازی نیمگء سوج ؤ سر کن ات.

کلین تعاوانان کش ات ؤ نامء نوک کن ات.
ناشرین مردانی دلء آسے روک کن ات.

یک برے مرگے کچلین زھران نوش کن ات.
زندء نامردے صد برا لعنت گون کن ات.

شیر دل این مردان گوں وتی نامء ھور کن ات.
دادشاھی گوں قنبری شالء پوش کن ات.

جنتی مسک ؤ مہلبان وشین بو کن ات.
پشت پدی مردان وشوک ایں نامے ایر کن ات.

دؤز ؤ دروع بند ؤ لوچران شومین ویل کن ات.
راہ ؤ راھبندء راستگ این سوج ؤ سر کن ات.

مشکل ایں کاران مسترین مردان شؤر کن ات.
خنجرا لانکے دولدولان سنج ؤ زئین کن ات.

گلزمین دردان بلوچ وتء دراھین شری دار کن ات.
زگرگ ایں ھونان شھیدانی پدا آپ ؤ مین کن ات.

ناگوار گوشتگ عبدالوھاب معاف ؤ در گذر کن ات.
پنبہ اے گوشان بند ات ؤ ھما کہ وتئ دل کن ات.

منا بلوچ دوست بنت

منء بلوچ دوست بنت*
بلوچان منء ھوں دوست بیت*

منء گلزمین دوست بیت*
گلزمینء منء ھوں دوست بیت*

بلوچان دراھین گلزمین دوست بیت*
پمشکء ھر روچ
سئ ؤ چار بلوچ شہید بیت*

دلارے روت لوگء
تولانے پشتء چیر بیت.

زانتکہ کلداری وارتگ
گردنی چہ جسمء جدای بیت*

بیچارگ ایں آسکانی ترس ایت
کہ چہ ھیدا ھارے بیت*

روت یک کروکے نیند ایت
پہ گلزمین غمان غار ؤ وار بیت*

کئ پر اے دنیایء دلء بندی

کئ پر اے دنیایء دلء بندی*

سھب روت بیگاہے ساھگان چندی*

گوش نہ کنت سوج ؤ مصلحت پندی*

عمرء چار روچی پہ دولت دلبندی*

شیشومین بادگیرے تہا نیندی*

پر وتئ زور ؤ قدرتء گرندی*

نیندی وتئ سیاھین چوٹوء رندی*

مھلب ؤ مسکان ؤ عنتران چنڈی*

پر دپء گلنازین وتئ کندی*

شر خیال کن اے انسان عقلمندی*

نیست وفا دنیائ خردمندی*

کئیت انت یک روچۓ پر تو روزردی*

کس پر تو طورء نبندی ایوندی*

کس نہ مان ایت پہ دولت ؤ مردی*

پہ ھر کسء ترران انت دور پد ؤ رندی*

عاقبت یک روچے ترا ملکموت گیندی*

چوپ ایت تئ جسمء نازروکین ژندی*

اے شاھی بیم دارین گینء تئ سندی*

عبدالوھاب پر خدا چار ؤ توبہ کن جلدی*

چیرچتگ دنیایء تئ ڈولین باز جوانمردی*

گوشتگ من چندے گال پہ دسبندی

گوشتگ من چندے گال پہ دست بندی*

پر بلوچ قوم ؤ پشت پدان رندی*

کہ گپتگ ات طوفان ؤ جمبڈان گرندی*

شر کن ات آپ شونء لوگے عقل مندی*

ھیۓ کن ات مردان بلوچستانۓ جلدی*

کہ ھر کس پر ڈیہا وتی سرا بندی*

گور شما گر نیست انت مصلحت پندی*

گوڈء ملکموت زھران شمۓ سرا چنڈی*

اۓ دو پادین گرک پر پدان شمۓ گنجانی گردی*

پلئین بلوچستانء سرکار سرجمین گیندی*

دست ؤ پادان مۓ یک پہ یک بندی*

پروش ایت سرینء ؤ مۓ دلء سندی*

روت ماں کلاتء ؤ ماڈیء نیندی*

پہ مۓ سرا دراھین بلوچانی قندی*

گر دیم کن ات رھبندء خداوندی*

بکشیت رب عقل ؤ بخت خردمندی*

یا خدا دے مارا ھمتے مردی*

یک قدرت ؤ توفیقے صحت مندی*

جاہ جن انت مردان کلین دولتمندی*

فروش انت کلاتان غریب پہ دل ژندی*

آسکانی پر دراھین راجء دلبندی*

کہ مارا ھست انت پر بلوچستان بازئین آرزومندی*

برے بیھوش ؤ وھدے من پہ ساران

کدی بیھوش وھدے پہ ساران
کدی فکر و خیالان گرانیں باران

غمانی گوستگین ظلمان شکاران
شپی زوراکین پاسان قیل و قالان

انگہ نشتگان دوست بئ وداران
گون نؤد و جمبڈان ھور و أواران

رواج و ملگان دوست من گاران
گدی تئ ڈکمین مودان بہ چاران

ھموک روچ جنان فکر خیالان
دلے ارسان چہ پیما من بداران

تپا گپتگ منا گرمین ے نارلان
کئیا گؤشتگ تئ پرواہ نداران

گیند و نندگان تئ زھیر واران
تبا گپتگ منا ھر روچ بیماران

وتئ ماہ گونگے دردانے نالان
وران آپین شرابان چو شغالان

شپادان جنگلان ھنچو غزالان
غمان پیر کت منا دلبر اؤڈالان

وتئ من بارگین بورا سواران
ودیگان پر تئ گند و گداران

بچاران زرگری مندریگ ھاران
کہ یک انگشتری پر تو بیاران

کدی بیت کہ تئ دیما بگندان
گلاب و یاسمین پلان شھاران

وار کت آسکانیا دوست عقبالان
پمشکا پہر بندان نایافتین گالان

اگاں کسے بہ کنت نیکی خطا نیست

اگاں کسے بہ کنت نیکی خطا نیست
اے چار روچی جہانا ھچ وفا نیست

غریبی کن امیران اختبار نیست
فقیر بزگان دراھین دواء نیست

چمے چارگء دوستے شیزا نیست
حقیقت عاشق معشوق ادا نیست

دروغ و دشمنی اگاں کار تو نیست
مکن توھین کسا حق شما نیست

کسے شرمندگیں زندا روا نیست
نامردے دپء قول ؤ قرار نیست

چہ قومان بزگ ایں سوا بئیدما نیست
پر فقیر و بی وسان راجا خیال نیست

پہ وت براتا شجاع دگہ چہ ما نیست
چیا گار بیتگۓ ھوش تئ سرا نیست

خیال ے من بلوچستانء کماش نیست
مگوش پرچا بلوچ زھگا وطن نیست

پر ٹھل ے بندگء جاھلء میار نیست
گوشیت گلزمین شمارا ھچ کمال نیست

آسکانی مکن غلہ کسء حاجت پہ تو نیست
مگوش گالان کہ دلگوش ھچ کسء نیست