منی چارئگ نکت چمانی روکء
جفا پر عاشقان نئے چو غنوکء

تپ ایت گیوار گلے گرندی گروکء
قمر، پیشانیگ انت چو ماہ نوکء

دنتان مروادیں دیم جنت شروکء
کمر، باریک و قد سروے سروکء

آسکی گردن ئی چو مارے دجوکء
شرابان بہر کنت عشقی سچوکء

نہ ، کئیت، آرام منا بے دل بروکء
گلء سیستگ دلبند مۓ چہ توکء

آسکانی سنج کن وتی راہ روکء
گلے گیندا روان زوت چو ھدوکء

شاعر: آسکانی بلوچ. ھوپ انت و ھچان بحٹ منی.

ھوپ انت ھچان بحث منی
کؤرے، نہ گیندان دور سری

کہ بحثان بہ کنت دانشوری
یک باندات، بہ بیت پیداوری

بہ نیند ایں ماں دیوانے یلی
کپان جن ایں پہ وش دلی

اے چوریگ و زہگ ناباوری
نطقان، کن انت جہلاوری

گر کسے بجنت گپ منطقی
علم اش قبول کنت عاقلی

دنیای اش گیندیت ظاھری
انکار، نہ کنت کس باطلی

ھؤرے، بگواریت موسمی
سبزیت بہار کوھان سری

نالان من ہر شپ چو بلبلی
شاھد مۓ استار انت سری

یا خدا، پناہ دئے چئے بری
تو وت بہ کن مۓ رھبری

آسکانی، مکن تو سروری
اظہار کن سوج بے دروری

گل سکہ ایں سنگار کنت

گل سکہ ایں سنگار کنت.
چماں پہ دست تیمارکنت.

دوستا پہ کست بیمارکنت.
عشق ے زرئے اوگار کنت.

نئے کہ یک برے اوپار کنت.
جنگلان، شپاد ئے گار کنت.

دوست ے دگہ وادار کنت.
مکر و حیلہ ی گفتار کنت.

ارسان ترونگلیں ھار کنت.
مردا پزور دوست دار کنت.

آسکانیا مدام چم چار کنت.
قصر ئے وتئ امید وار کنت.

جاہ جتگ نودانی غم ے گرندا

جاہ ، جتگ نودانی غم ے گرندا.
جونزیتگ دل چہ بوست باھوندا.

ارس خیالانی ریتک انت دلبندا.
آسے دار انت غمانی واھوندا.

دل مۓ واب ان وش گؤشیں کندا.
زیادھیں ، زوراں داشتگ اے رندا.

بیا روئیں دیم پہ باغچھیں سندا.
بلکیں بے حال باں کھچریں بندا.

من نہاں راضی عہدے پابندا.
اے ، لکیرانی قسمت ے جرندا.

من کناں فریات گون خداوندا.
سہل آسان کن مشکلیں پندا.

میرین آسکانی وشدل اں گیندا.
دل، تہا ژند ان پروشتگیں زندا.

صحبی بامگواھا جاہ جتگ نوداں

صحبی ، بامگواھا جاہ جتگ نوداں.
یادؤں کت رحمان کہ غمان شوداں.

فریات و زارئ گون تویں رحماں
پرچیا جوان کرت ناشرین انسان.

سانگ پیوند ھست شادھی سوراں
دلبر تائیں چہ دراھین جنتی حوراں.

زورتگ زھیراں چماں چہ کوران.
دلبرے وتئ غموارئین بلاہ ژوراں.

دوست شرفداریں گر چہ من دوراں.
مھر خیال انت کہ ھر شپان ھوراں

دنیا ، بی واک انت عاشقی زوراں
عاشقی حالان گریوگ انت موراں.

گؤشیت آسکانی وتئ غیرتا توراں
اگاں لاگرین بالاد بلہ ننکا پزوراں

نئے سر حال و نئے کہ بی حال بآں.

نۓ کہ سرحال نۓ کہ بی حال بآں.
یاد منا شپ پاسی جن انت ڈنگاں.

وھدے دعرین ملکانی بازاراں گرداں
نگینداں بلوچستان ڈولیں ماہ رنکاں.

شہر کعور جوء کوچیگاں گینداں.
تائیں گلزمین گون گردبنیں گونگاں

باغئین بلوچستانء دراھین دلبنداں.
گنجیں گلزمینا ھر وھد واب گینداں.

کئ نہ بیت پہ ڈیہا وتئ دیمپاں.
کد کدئ بیت و من بعیان باغپاں.

من شپاں چار پاسیں دلا چنڈاں.
گلزمین زھیر وارین غمان بڑاں.

یکبرے چے ملکان دلء سندان.
پلئین بلوچستان کھچراں نندان.

گپ جنت آسکانی کہ دستبنداں.
ڈکمین مودان یک روچے رنداں.

موسم ھئور سایں کپتاں یادانی

موسم ھعور سایں کپتاں یادانی.
مجلس و دیوان ایں دلبر شادانی.

دئنزیں گوامگواھا نمب و نودانی.
پیادگیں، ماہ گونگ نرمیں پادانی.

صورت ، و رنگء نایافت دادانی.
قولیگاں ، دلبر تئ نیند و نیادانی.

گل وتء پہر بندی ماھیں دابانی.
طنز و ٹوکاں کشت مارا سیادانی.

نشتگ اؤں، راھا و گوش توارانی.
کدی منئ دوست کیت ایں چارانی.

آسکانی انتظارے وعدھاں جانی.
کہ روچ کدی روت بیتیں ماھکانی

مروچی گورتگ ھئورا روچ درای انت

مروچی گورتہ ھئورا روچ درای انت.
گشان گلی جانے مہنایں سرای انت*

گوشئے انگہ گلے ملگور درای انت.
بلوچی پشک شلواری گورای انت.

دل اؤں دایم گلے یاد و غمای انت.
شپانی گپ رپ و رازؤں دلای انت.

شکر تامیں لبی مثلے گڈای انت.
زبان ھاریں دپئے چو بلبلای انت.

تہارا نشتگ و دیم روشنای انت.
برابر ھنچو ماھے چاردھای انت.

گلے رنگ دختران خلقے جدای انت.
اگاں سنگارے کنت لوگے تہای انت.

جوانانی دل و چم پر گلای انت.
دلا مۓ بی وسینا چہ سزای انت.

چو ترین لیمبو یاسمین پلای انت.
گلا جان دل و سر مۓ فدای انت.

شبینگ بیت منا گلی جان راھای انت.
کسے خاصینی گون یا کہ تنھای انت.

گوشیت آسکانی گل مۓ دلبرای انت.
گلین پل انت مۓ کلے سربرای انت.

کدی کای ائے گلی من بی قراراں.

کدی کای ائے گلی من بی قراراں
نہ یای ائے من زھیر و غلہ داراں

ھفت پشت زرا نشتگ بی واراں
پر، تیلیفون اشکناں تی گالواراں

ترا نیست حاجت من زھیر واراں
دلؤن دست ئے ترا پیشی بہ داراں

شپی پاسان منی واب برتہ چمآں
جگر سنداں تئ مہران نہ گینداں

غمان وارتگ جوانی دوریا تئ
بہ سھڑیت دل تئ دیما بننداں

بہار گاہ موسم کوکوی تواراں
بیحالاں کپان دوست تئ خیالاں

دل حقان مزیر دراھین عقبالان
بیا، گلی جان تئ دیما بہ چاراں

مہ جن آسکانیا طنز و شگاناں
پہ تئ زندا وتئ پرواہ نہ داراں

اگاں بے دعرورن ماہ چاردھی لعل.

اگاں بے دعرور ان ماہ چاردھی لعل.
چطور ، قولیگ نہ باں پر تو گلئین زال.

دلء پلین گوں بچکندان مہ آزار.
مداما ، نشتگ و بندان پہ تو گال.

اگاں دنیا مج ایت موسم بدل بنت.
بہ گیندان، دلبرا دیم ی بہار سال.

مہ کن وصفء گلے دنیا گہار وار.
فقیر و سادھے مۓ عاشقی چال.

گلے چم گندہ و صاف انت دلے فال.
دلء، چیکیت پہ شیر و شادھی بال.

گلی تئ دوریء دل جنت مۓ پاھار.
نگینداں اگاں ترا گریوگ ان دل مال.

یتیم ، و چورو انت آسکانی یے حال.
زھیران ترونگلین مینتگ گورے شال.
.

مکن کوکو کپوت چوشین.

مکن کوکو کپوت چوشین.
چیا سوچے دلء ریشین.

مگیج یادان چد ؤ پیشین.
غمان چہ زیادہ ؤ گیشین.

گرانین گوالگ دلفروشین.
کواٹے کار نہ ھنت نیشین.

خیال کاینت جگر سوچین.
کدین انت ٹپان سرپوشین.

جست کت مردء بیھوشین.
یک بیتے گوشتی دلگوشین.

شوتگ زمانگ دلھوستین.
نبیت کس سنگتے دوستین.

حقیقت لوٹے گپ راستین.
حیاء ؤ غیرتء جوشین.

آسکانی زندا دل توسین.
شرابء کمکے نوشین.

برے بیھوش ؤ وھدے من پہ ساران

کدی بیھوش وھدے پہ ساران
کدی فکر و خیالان گرانیں باران

غمانی گوستگین ظلمان شکاران
شپی زوراکین پاسان قیل و قالان

انگہ نشتگان دوست بئ وداران
گون نؤد و جمبڈان ھور و أواران

رواج و ملگان دوست من گاران
گدی تئ ڈکمین مودان بہ چاران

ھموک روچ جنان فکر خیالان
دلے ارسان چہ پیما من بداران

تپا گپتگ منا گرمین ے نارلان
کئیا گؤشتگ تئ پرواہ نداران

گیند و نندگان تئ زھیر واران
تبا گپتگ منا ھر روچ بیماران

وتئ ماہ گونگے دردانے نالان
وران آپین شرابان چو شغالان

شپادان جنگلان ھنچو غزالان
غمان پیر کت منا دلبر اؤڈالان

وتئ من بارگین بورا سواران
ودیگان پر تئ گند و گداران

بچاران زرگری مندریگ ھاران
کہ یک انگشتری پر تو بیاران

کدی بیت کہ تئ دیما بگندان
گلاب و یاسمین پلان شھاران

وار کت آسکانیا دوست عقبالان
پمشکا پہر بندان نایافتین گالان

بیا قاصد منی مرغء ھوای

بیا ، قاصد، منی مرغ ے ھوای
بدئے حالا منئ دوست صباحی

بیتگ زندگ ایں عقل مۓ روانی
وابا ، گئر ے کنت دل نیم شپانی

بدن، چمک ئی گلے دیم روشنای
چتور قولیگ نہ بیت پر تو جوانی

منا ، جنگ انت گلے رنگ دلربای
نگیندان دعرورا تئ دروشمانی

جتعگ ، فکر و خیالے انتھای
دلؤن دیرئیگ وتئ بستگ پمآی

منا دوست انت وتئ دلبر ھمآی
نشتگ پر غم ے عھدان تھنای

خیال کن پیسری دوست جفای
مروچیگئین، پریان نیست وفای

گوشان حرف خیالے تئ ستای
دعرور، نیست گلے صدق خدای

سجین ایت گل وتا عاشق غلای
نظر گلے تیر کوئین دل مۓ کمای

کم گوشتگ بزان گیشتر آسکانی
مکن دوستی کپ ئے چاتا غمانی