گوھرستان بلوچستان: حضرت مولوی عبداللہ رحمت اللہ علیہ

بیا بہ گؤش چاھی کپودر قصوے پہ سیم و زر.
جوش جنت دل چو زرے دریای چولان بے قدر.

نندگء، آرامے نئیل انت ھم خیال این جند نفر.
رحلت اش کت پہ دیارے گون منا کۓ کنت خبر.

مٹ مانند ایش نگیندان اے جہان دراھین دگر.
گوش داران قصوان اش پہ دل و جان و جگر.

مات اگاں بچا وتئ پلگار بہ کنت شیر و شکر.
بچ، ھما اوگار بہ کنت ماں علم دریایء ھنر.

یا کہ چہل کافا بہ کشیت علم روحانی دفتر.
بلبل این گفتاری شعر بنت عقل و دانای بصر.

نئے کہ بیت امثال واجہ درے نایافتین گوھر.
نئے کہ بیت اسلامی قاضی ھنچو پرجوھر.

دست، خودکار چکریت وصف کنت واجہ ستعر.
مات نہ کنت پیداگ ھمای درورا ھچ وھد دوبر.

پلئین دیوان شاعرانی گالان گاریا نئیل انت ھچبر.
تاں بلوچ ، ھستیں جہانء دفتران مان ایت خبر.

واجہ وصفا کن انت دراھین بلوچستان شجر.
حضرت مولوی عبداللہ حق شاہ زانتیں بشر.

گونڈ، بہ گر گالان آسکانی دیما راہ گٹ ایں خطر.
عاقلین گالان مگوش کہ احمقان نیست انت ظفر.
.

حضرت مولوی عبداللہ روانبد رحمت اللہ علیہ

یک نایافت این تحفہ یے پہ بلوچی ادبیات دیمروئ جہد کاراں پیش کنان.

شعر و لؤلؤ الفاظ : واجہ نایافت گفتار جہان و گوھرستان بلوچستان ئیگ انت.

رجاینگ: تفسیر و تشریح ترجمہ : عبدالحمید ایرانژاد بلوچ.
اوصاف و تعریف حقیقت این:
عبدالوھاب آسکانی بلوچ.

البتہ: نبشتانک واجہ وتئ اصلی نبشتانک رھبند نہ ھنت.
واجہء وتئ شعیر و پربند پہ دراھیں اصلی حرفان نبشانک کتگ انت اؤ آئیا اے نہ گؤشتگ کہ اے حرف عربی و فارسی انت.

آئی کتاب اے نبشتانکانی رھبندا پہ مجبوری چاپ کنعگ بوتگ انت کہ دگہ راہ و چارگۓ نبوتگ.
پرچا کہ لازمی انت سید ظھور شاہ ھاشمی رھبندا بہ بنت. اگاں نہ پہ اصلی حرف و رھبندا کتاب چاپ و شینگ نہ کن انت.

قاصی العلیا و شاعر گوھرستان بلوچستان حضرت مولانا عبداللہ روانبد پیشینی واجہ رحمت اللہ علیہ.

اے گپ راست انت کہ ملازادہ منئ سیاد و وارث انت و ماں سرباز راسک و پارود و زاھدانی دمگء عالم و قاضی بیتگ انت.
بلے اشان حاکمی دعوا ھوں کتگ پہ بلوچی اصل و نسل باروا.
اؤ گون حاکمان ھوں ھور تور بیتگ انت. و بلے اشان پہ کسء ظلم نہ کتگ و یکے گواھی ندات پرچیا کہ صاحب علم بوتگ انت.

بلے مولوی عبداللہ روانبدی مٹ پہ شریعت جنعگء اؤ پہ عدل و انصاف باروا خضرت عمر فاروق بن الخطبابی شریعتانی ڈولء بیتگ انت و ھچ ڈولین قاضی یے فروشت نہ کتگ انت.

اے گپء من شاھدی دئیان کہ منئ
واجہ شہیدین غلام محمد آسکانیء زوراک این مردمان کہ گون حاکمان ھور بوتگ انت و ضد واجہء بوتگ .
و غریب و بژگانی زمین جایدات و مال اش پزور برتگ انت.
کسء گون آئیان واک نہ بیتگ و کسء شریعت جت نہ کتگ.

گوڑا ھما غریبان وتئ ضامن و مال مستری واجہء کتگ.
اؤ شش "6" شریعتء چہ رند ھفتم ی "7" شریعت واجہ ای مولانا روانبد بریتگ و غریبانی حق پہ غریبان سر بوتگ.

آدگہ شش این "6" شریعت کئے جتگ انت نزان من جست نکتگ.

اے قصوا مردم معلوم بیت کہ واجہ مولانا صاحبء چہ شاہ و حاکمان ھچ ترس نبوتگ و بئید چہ حق این راھا آئیا دگہ مقصد نبوتگ.

پمشکا خداوند تبارک و تعالیء آئ یک ھار و بلبل این عقل فہم ے داتگ کہ ھر یک گالے وت یک گوھر قیمتی یے و لایق گوش دارگ انت کہ مردم ھچ سعیر نہ بیت چہ آئ یے گال گفتارانی وانعگ و گوش دارگء.

آسکانی بلوچ.